پایان نامه بررسی تطبیقی فرزند کشی در حقوق ایران و فقه امامیه و اهل سنت


دانشگاه آزاد اسلامی

واحد علوم و تحقیقات مازندران

گروه حقوق 

 

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد رشته حقوق(M.A)

گرایش: جزا و جرم شناسی 

 

عنوان:

بررسی تطبیقی فرزند کشی در حقوق ایران و فقه امامیه و اهل سنت 

 

استاد راهنما:

دکتر ابوالحسن شاکری

  

استاد مشاور:

دکتر  سیدابراهیم قدسی

 

تابستان 1392

چکیده

پایان نامه مذکور به بررسی فقهی و حقوقی پدیده فرزند کشی در فقه امامیه و بررسی تطبیقی آن با فقه عامه و حقوق ایران می­پردازد، در فقه امامیه و عامه و نیز قانون مجازات ایران پدر و جد پدری در قتل فرزند قصاص  نمی­شوند بلکه به تعزیر و پرداخت دیه محکوم می شوند. در قرآن آیه ای دال بر این حکم وجود ندارد بلکه روایات صحیحه­ای وجود دارد که عدم قصاص پدر در قتل فرزند را تایید می­کند. حکم قتل عمد قصاص است ولی یکی از استثنائاتی که وجود دارد قتل فرزند توسط پدر است، در قانون مجازات ایران ماده 220 به صراحت پدر و جد پدری را معاف از قصاص دانسته است، ولی این حکم معافیت از قصاص شامل مادرنمی­شودکه محل اشکال و اختلاف است وهمچنین اینکه معافیت از قصاص پدربخاطر رابطه ابوت وی بر فرزند است نه ولایت ایشان .

رهبر حکومت اسلامی میتواند با توجه به مصلحت نظام وقوانین ثانویه حبس ابد برای قاتل در خواست نماید ولی حکم قصاص نمی­تواند بدهد که این نیز باتوجه به حقوق بشر امروزی جای سوال دارد.  فقه امامیه و عامه براساس کتاب و روایات و کلمات فقها استناد شده است، اکثر فقها الحاق جد پدری به حکم معافیت را پذیرفته­اند به اینصورت که هر کس عالماً و عامداً مرتکب قتل دیگری شود قصاص می­شود مگر والد که در صورت قتل ولد خویش قصاص نمی­شود که در اینجا منظور از والد پدر و پدر پدر و هرچه بالاتر رود که جد محسوب می­شود.

واژگان کلیدی:  مجازات –فرزند- قتل – حقوق ایران- فقه امامیه –فقه عامه.

 

 

مقدمه

هر جرمی به تناسب خود دارای مجازاتی است مجازات قتل همواره به عنوان یک عامل تسلی دهنده بازماندگان مقتول مدنظربوده است.

مجازات قتل، قصاص ودرمرحله خفیف­تر آن، تبدیل قصاص به دیه می­باشد که اولیاءدم اجرای آن را نسبت به قاتل خواستار میباشند.

در بحت قصاص نفس اولیاء دم معمولا نقش تعیین کننده ای در مورد مجازات قاتل دارند وباعفو ولی دم، قاتل زندگی خویش را ادامه داده وباعدم بخشش او زندگیش خاتمه پیدا میکند.

معمولا علقه و رابطه­ای که میان پدر ومادر وفرزندان وجود دارد مانع هتک حریم جانی فرزندان از جانب والدین ایشان می­شود لکن مواردی است که به ندرت اتفاق می­افتد که مرتکب قتل، از اولیاءدم (پدرومادر) است، یعنی حیات فرزند را کسانی از او سلب می­کنند که خود عامل بوجود آوردن آن بوده اند وبه عنوان سرپرست وولی قانونی او محسوب می­شوند بنابراین بر طبق فقه امامیه وفقه عامه ونیز حقوق ایران که برگرفته از فقه امامیه می­باشد حکم قصاص در مورد ایشان مانند سایرین نبوده ومورد دقت ومداقه است.

قانون مجازات اسلامی در ماده 220 مقرر می­دارد: «پدر یا جد پدری که فرزند خودرا بکشد قصاص
نمی­شود وبه پرداخت دیه به ورثه مقتول وتعزیر محکوم خواهد شد »

طبق این قانون پدر از حکم قصاص نفص مبرا شده وبه پرداخت دیه وتعزیر محکوم می­شود که مجازات تعزیر از 3 تا 10سال حبس می­باشد.

براي دانلود متن کامل پايان نامه اينجا کليک کنيد