پایان نامه اثربخشی روش ماتریکس برکاهش رفتارهای پرخطرجنسی مردان معتاد


تعاریف مفهومی

روش ماتریکس: نوعی روش درمان غیردارویی در افراد معتاد است که جز در موارد نادر، نیاز به بستری بیماران نیست. این روش با حضور درمانگر و بیمارانجام می شود و بر مداخلاتی مثل آشنایی بیمار و خانواده اش با اعتیاد و مواد محرک و چگونگی  درمان، شناخت موقعیت های مشکل آفرین هر بیمار، مهارتهای پیشگیری از وسوسه و ولع مصرف، مهارتهای زندگی سالم و بدون مواد، افزایش بینش فرد نسبت به رفتارهایش و اصلاح آنها افزایش ماندگاری بیمار در درمان وکاهش رفتارهای پرخطرجنسی مرتبط باانتقال ایدزداشتندتاکید                             می شود(راوسن[۱]، ۱۹۹۵).

رفتار پر خطر جنسی: هرگونه رابطه جنسی(دهانی، مهبلی و مقعدی) که بدون استفاده از وسایل ایمنی  رابطه جنسی از قبیل کاندوم مردانه یا زنانه انجام گیردکه درآن احتمال مبتلا شدن به ایدز و دیگر بیماری هایی که ازطریق رابطه جنسی منتقل می­گردند افزایش یابد، رفتارپرخطرجنسی نامیده می­شود(سادوک و سادوک[۲]، ۲۰۰۸ ؛ ترجمه رضاعی، ۱۳۸۸). همچنین داشتن شرکای جنسی متعدد وگذری و از طرفی رابطه جنسی در زمان مصرف مواد مخدر، جزء رفتارهای پرخطرجنسی قرار می گیرند(باکتینگ[۳]، راسر و اسکلما[۴]، ۱۹۹۹).

تعاریف عملیاتی

روش ماتریکس : در این پژوهش، روش ماتریکس پس از اجرای پیش ازآزمون در ۸ جلسه یک  و نیم ساعته برای گروه آزمایش اجرا خواهد شد. منظور از روش ماتریکس، فرایند مشاوره ای با عناوین آشنایی و سنجش،کلیات رفتارهای پرخطر و مختص به معتادان، انواع شروع کننده های درونی و بیرونی، وسوسه جنسی،کار و بهبودی، شرم و گناه، تعریف معنویت، روابط جنسی اعتیادگونه و سنجش پایانی است که به صورت گروهی اجرا شد(نجفی، بیگدلی، دهشیری، رحمتیان و طباطبایی، ۱۳۹۱).

رفتارهای پرخطر جنسی: در این پژوهش، رفتارپرخطرجنسی توسط پرسشنامه رفتارهای پرخطرجنسی(زارعی، خاکباز وکرمی، ۱۳۸۹) سنجیده شد.

۱ _  Rawson

۲ _  Sadock

۱ _  Bokting

۲  _ Rosser & Schltema

 متن کامل پایان نامه